İnsanın sessizliği değil midir çığlıkları başlatan;

İnsanın sessizliği değil midir çığlıkları başlatan; durduğu yer, baktığı an değil midir onu buğulayan yağmur gibi yeryüzüne yuvarlayan..

Sakin kokan bir günün içinde olamaz mı bas bas bağıran bir deniz, yok mudur

o dalgaların kalkmasının sebebi.. Susar susar insan hiç konuşmaz bazen,

bakar sadece uzun uzun, düşünür hep düşünür. Yumar gözlerini hayata, görmek istemez, duymak istemez hiç birşey, istemez etki, istemez rüzgar, korkar çünkü çığlıktan...

Sadece umuttur dediğim, ümittir aslında, kendine verdiğin umut kendinden

aldığın umuttur, bahsettiğim..  

Bakışlarında bir şeyler gizli

Bakışlarında bir şeyler gizli Sanki canımda can parçam gibi Kıskanıyorum baktığın yeri O gözler yalnız bana bakmalı Paylaşamam...paylaşamam... Seni asla paylaşamam Sensizliğe alışırım Ama seni paylaşamam Gönül dağıma girmeyin sakın Vurun öldürün bir kurşun sıkın Her neyim varsa alın ve yakın Yeterki onu bana bırakın Paylaşamam...paylaşamam Seni asla paylaşamam Sensizliğe alışırım Ama seni paylaşamam

Çiseleyen yağmur damlaları

Çiseleyen yağmur damlaları gibisin
Her bir damlada yüreğime düşersin
Dolar hücrelerime sıcacık sevgin
Vazgeçemem senden yalnız benimsin
Gözlerinin içinde kayboldum ilk önce
Dudaklarına kapıldım öptüm gizlice
Öyle bir güzellik ki kıskanılır sadece
Muhteşem güzelliğinle uyusam her gece
Aşkın volkanlar kadar hırçın kalbimde
Hasretin kamçılıyor kahreden özlemde
Tutkumsun bırakamam saklısın içimde
Haykırıyorum adını dilimdeki her hecede
Anlatamıyorum yetersiz tüm kelimeler
Sevdiğimi söylesem sanki kifayetsizler
Bir an sussam o sessizlikte anlarsın
Dokun kalbime sevgimi gözlerim anlatsın